Domino (LDSS)

Tot zover hebben we de Grieken in een hoofdrol geplaatst en alles binnen de bestaande context vertaald, hetzelfde idee kunnen we ook lokaal opzetten met inbegrip van complementaire munten. Op deze manier komen we tot het ‘Local Debt Settlement System’ (LDSS) dat mede geïnspireerd wordt door Bernard Lietaer z’n visie over het Chicago Plan Revisited. Naar methode is dit vergelijkbaar, het grote voordeel is dat we nog onafhankelijker worden waardoor meer flexbiliteit op lokaal niveau mogelijk wordt.  In een ideaal scenario hebben we deze variant niet nodig maar dat is sterk afhankelijk van de politieke bereidheid om het monetaire systeem aan de bron aan te passen, in tussentijd kunnen we al wel een precedent scheppen.

Speelveld

Om ons inlevingsvermogen te verbreden kunnen we het speelveld visualiseren, het monetaire weefsel bestaat uit (1) de BIS als de bank der centrale banken, (2) centrale banken, (3) commerciële banken, (4) ondernemingen en tenslotte (5) particulieren zoals wij allen uiteindelijk zijn. Elk individu is een economische agent die verbonden is aan een organisatie die een doelstelling heeft. Alle doelstellingen en strategieën vormen samen het Nash-evenwicht, een morfogenetisch veld waarbinnen ongezonde spanningen kunnen ontstaan. In de periferie van de banken voegen we nu een extra dimensie toe in de vorm van het LDDS, een aantal gebieden worden afgezonderd waarin ondernemingen en particulieren zetelen. Een beeld zegt meer dan duizend woorden, gemakshalve nemen we aan dat binnen het traditionele circuit reeds een eenheidsmunt van kracht is.

Schuldeiser

Het LDSS is principieel eenvoudig en vereist enkel de bereidheid van de spelers om co-creatief samen te werken, in de eerste fase op lokaal niveau en binnen de grenzen zoals werden afgebakend. Elke speler heeft een boekhouding waarin schulden en/of vorderingen geboekt staan en we bekijken de situatie vanuit het standpunt van de schuldeiser. De schuldeiser wil in de eerste plaats z’n geld terug opdat hij/zij nieuwe investeringen kan doen, onafhankelijk van de schuldenaar boekt hij/zij ‘credit vordering @ debet kas’. Dit alles gebeurt volledig electronisch, het bedrag van de vordering komt op een nieuwe rekening ‘kas’ die het saldo van een lokale cryptocurrency of complementaire munt weerspiegelt.

Schuldenaar

De schuldeiser stelt vervolgens de schuldenaar op de hoogte waarna deze z’n schuld boekhoudkundig transfereert naar de rekening ‘eigen cryptovermogen’, ook hier maken we een onderscheid met het traditionele geldcircuit. Dit eenvoudige principe passen we toe voor alle schulden binnen de afgebakende gemeenschap, in dit geval geïnduceerd door de schuldeiser. In werkelijkheid kan het ook andersom of volledig onafhankelijk van elkaar, het LDSS – in combinatie met een complementaire munt – biedt ons al deze vrijheid. Finaal hebben we niet meer nodig dan de boekhoudkundige ingrepen zoals hier voorgesteld en wat technisch denkbaar is, is praktisch uitvoerbaar. Het is een kwestie van menselijke keuze om het LDDS in gebruik te nemen of niet.

Domino

Op deze manier vinden we aansluiting met het Chicago Plan maar zijn we niet afhankelijk van overheden, noch van het reguliere bankensysteem. Het vergt wellicht enige gewenning maar uiteindelijk is het niet meer dan ‘basic economics’, het is vergelijkbaar met geldschepping ‘uit het niets’ (cfr QE-programma’s) dat zichtbaar wordt gemaakt door de verhoging van het ‘eigen (crypto)vermogen’. Binnen de afgebakende gemeenschap is dit relatief eenvoudig te organiseren voor het interne schuldencomplex, snel zal blijken dat er ook schuldrelaties zijn met andere deelgebieden waardoor een interactieve domino ontstaat. Banken worden op dit niveau nog niet bij de operatie betrokken waardoor een tweedeling ontstaat, enerzijds particulieren en ondernemers, het bankensysteem anderzijds.

Co-creatie

In een ideaal scenario induceert de domino ook samenwerking met overheden en banken, op deze manier fungeren de complementaire munten als katalysators die het proces faciliteren maar worden later terug uit het circuit genomen. Het toevoegen van lokale munten druist immers in tegen de eenheidsmunt die al van kracht was en meer transparantie biedt, we kunnen ze dan ook omzetten in de gangbare eenheidsmunt. Op deze manier ontstaat er terug een coherent geheel waarin alle partijen samenwerken, de BIS en politieke overheden staan dan ook centraal in het succes van heel deze operatie. Het lokale initiatief (LDSS) leidt hierdoor tot een wereldinitiatief (WDSS) dat gesteund wordt door de BIS, hiertussen bestaat een wederkerigheid in die zin dat de BIS ook a priori het voortouw zou kunnen nemen.

Strategoprofiel

Het LDSS – en bij uitbreiding WDSS – veronderstelt een fluwelen transformatie van het wereldbeeld, een wereld waarin co-creatieve samenwerking als vanzefsprekend wordt aangenomen. Het LDSS fungeert hierin als een attractor die dit proces in positieve zin wil beïnvloeden, dit is voor moderne systeemwetenschappers gekende materie. Een attractor induceert een vlindereffect waardoor een systeem kan worden ‘opgeblazen’ in die zin dat het courante paradigma overstegen wordt met inbegrip van een aangepaste modus operandi, idealiter getuigend van een hogere graad van ethiek. Het laat geen twijfel dat het LDSS deze potentie in zich herbergt maar toch biedt dit geen garantie op succes, theorie en praktijk staan soms mijlenver uit elkaar door allerhande belangenkwesties binnen het hedendaagse paradigma. Het LDSS plaatst deze belangen wel binnen in een ander daglicht waardoor het gemeenschappelijke strategoprofiel getransformeerd kan worden.

Rechtvaardigheid

In technische zin laat het LDSS toe om ‘morgen’ alle schulden te herleiden tot nihil zonder verlies aan koopkracht of kapitaal, dit beroert echter wel het rechtvaardigheidsgevoel. Immers, mensen die losbandig schulden zijn aangegaan zouden dan evengoed verlost worden van hun schuld, om deze reden is het billijk om een aantal criteria vast te leggen onder welke voorwaarden het LDSS wel/niet toegepast kan worden. Deze criteria staan echter los van het middel zelf, we dienen het enkel in een kader te zetten opdat we ermee leren omgaan. In ieder geval hoeft een schuldeiser niet de dupe te worden van een niet-betalende schuldenaar, net zoals – somtijds dramatische – kettingreacties geneutraliseerd kunnen worden. Het vastleggen van deze criteria is vooral een zaak van consensus, creativiteit en gezond verstand waarbij het algemeen belang centraal staat.

SWOT

Tot slot, het LDSS bekrachtigt het Chicago Plan Revisited (IMF), het is derhalve niet zomaar een uit de lucht gegrepen idee maar degelijk onderbouwd door experten ter zake. Binnen hetzelfde denkkader is het een verfijning, in beide gevallen ligt een structurele systeemwijziging aan de basis waardoor een fluweelzachte transformatie mogelijk wordt. Anders gezegd, technisch gezien beschikken we over alle middelen om het economische herstel in te luiden, het zegt echter niet dat het ook bewaarheid zal worden. Onze slaagkans vergroot wel wanneer steeds meer mensen kennis nemen van het LDSS, een proces waarbinnen we rekening dienen te houden met tal van valkuilen. Niet in het minst dienen we voorzichtig te zijn met het ethische aspect, te voorbarige conclusies kunnen immers aanleiding geven tot een verkeerde voorstelling van de feiten die nefast kunnen worden voor de beoogde co-creatieve samenwerking. Het Elaboration Likelihood Model is een van die modellen die dit proces kan faciliteren, een beeld zegt meer dan duizend woorden. (lees meer)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s