Het failliet van het fiat?

Het mag gezegd, als het gaat over geld en economie dan zijn we verzekerd van een debat dat geenszins laat vermoeden dat WOIII nog afwendbaar is. Het is natuurlijk een akelige gedachte, het blijft echter koffiedik kijken of de geschiedenis zich nog een keertje zal herhalen of niet, zekerheid hebben we niet. Maar net omwille van het debat kunnen we ons denkelijk geen grotere blunder voorstellen dan een volgend wereldconflict, die zekerheid hebben we wel. Maar ook kleine wereldoorlogen zijn schering en inslag, deze vinden we terug op de talloze fora waar geld en economie het geliefkoosde gespreksonderwerp is. Het failliet van het fiat, over het kind en het badwater?

Duivel

De grenzen van het onwaarschijnlijke worden bereikt wanneer geld het onderwerp is, op zich mag dat eenvoudig lijken maar de praktijk zegt duidelijk anders. Hoe komt dit? Het kind en het badwater, iedereen kent de uitspraak maar toch bezondigen we ons eraan alsof we hier nog nooit over nagedacht zouden hebben. Neen, dit is uiteraard geen veralgemening, toch lijkt het meer dan adviseerbaar om een aantal zaken terug helder te maken. Op deze manier komen we tot het vandaag veelbesproken fiatgeld, het lijkt voor velen als de duivel voor de mensheid – als de grote boosdoener voor al het financiële en economische leed dat op onze nederige maar zwaarbeladen schouders rust. Is dat werkelijk zo of liggen andere redenen ten grondslag? Is het doordacht om fiatgeld op zich te veroordelen?

Regressie

Gezien de omstandigheden is er natuurlijk wat voor te vinden om terug te keren naar een periode die vooraf gaat aan het tumult, op deze manier wordt het mogelijk om het vermeende probleem te liquideren. Het is de eenvoud zelve, schrap simpelweg de optie fiatgeld en keer terug naar goud- en/of zilvermunten. Het is een keuze, niet onmogelijk maar allerminst doordacht. Waarom? Enerzijds, zowat elk debat over de herinvoering van goud- en/of zilvermunten loopt af met een sisser, eenieder met gezond verstand komt immers vrij snel tot het besef dat het geenszins praktisch werken is. Het duurt dan ook niet lang of papiergeld verschijnt terug op het toneel, en een nanoseconde later wordt alles terug electronisch. Anderzijds wordt het vermoeden gewekt dat het vroeger allemaal beter was, alsof we destijds leefden in een wereld zonder zonde? Laat ons eerlijk blijven, dit soort regressie is hopeloos achterhaald.

Fiat

Dit brengt ons terug tot de vermeende duivel die we in fiatgeld zouden moeten zien, het stemt tot nadenken. Het antwoord is snel gevonden, de geldsoort staat immers niet ter discussie dan wel de wijze waarop we hiermee omgaan. En dat is heel wat anders dan simpelweg fiatgeld veroordelen, in dezelfde beweging zouden we ook alle computers moeten liquideren, dit is absurd. Anders gezegd, de begrijpelijke aversie jegens een verondersteld wanbeheer wordt verkeerdelijk geprojecteerd op het fiatgeld, paradoxaal genoeg kan het debat dan ook gewoon omgekeerd worden. Immers, elke verankering aan goud en/of zilver is als een blokkade, simpelweg omdat het tijdsverlies is en tot extra verwarring leidt. Bottom line, fiat is Latijn voor ‘laat het zo zijn’ en we gebruiken dat geld in het beste geval als een goede huisvader, punt.

Badwater

Het kind in de vorm van fiatgeld hebben we nu gered maar wat met het badwater? Op z’n zachtst gezegd, het badwater is vandaag redelijk troebel, net zoals zeer woelig door al het economische tumult. Moeten we nu het badwater overboord kieperen of is het zaak om het water helder te krijgen? Of wordt het een combinatie? Voor de goede orde, dit artikel is – ondanks de argumenten – geen pleidooi tegen goud of zilver as such, het stelt zich tot doel om meer helderheid in het debat te krijgen. Het mengen van verschillende geldsoorten bevordert het debat immers niet, het wekt daarentegen enkel maar onderlinge wrevel en chaos. Ergo, we kunnen goud en zilver schrappen uit het wereldbeeld, ook papiergeld nemen we in dezelfde beweging mee. En al was het initieel pro forma, met deze ingreep elimineren we heel wat achterhaalde debatten, dit als een vorm van creatieve destructie die tot progressie wil leiden.

Huisvader

In deze moderne tijden is fiatgeld dus niet als een soort duivel te beschouwen dan wel als een vriend, dit net omwille van de vrijheid en flexibiliteit dat het ons biedt. Uiteraard, met een hamer kan je een spijker in de muur kloppen, je kan er ook iemand z’n schedel mee stuk slaan. Hiermee komen we tot die spreekwoordelijke huisvader, we kunnen er natuurlijk lang omheen fietsen maar zonder politieke daadkracht komen we nergens. Kortom, het gaat nog steeds om vertrouwen en consensus, onlosmakelijk verbonden met deugdelijk bestuur waarin we zelf verantwoordelijkheid dragen. Het mag duidelijk zijn dat we allen in hetzelfde bootje zitten, ook politiek verankert zich wellicht nog aan achterhaalde overtuigingen, het is immers hetzelfde debat. Op deze manier komen we tot een impasse op alle fronten waarbij niet zelden de pot de ketel verwijt, oeverloos. Goede huisvader? Het failliet van het fiat?

Advertenties